کم مصرف ترین خودروهای داخلی

پراید

پراید که از سال ۷۳ وارد بازار خودروی ایران شد و عرضه و تولید آن تا بیش از ۲۰ سال در کشور ادامه داشت، از همان ابتدا مزیت مصرف سوخت کم را ارائه می‌کرد. پراید که در سال‌های اول با سیستم کاربراتوری تولید می‌شد هم مصرف سوخت پایینی داشت. اما با ایجاد تغییرات در آن و بهینه‌سازی موتور، سیستم انژکتوری در آن جایگزین سیستم کاربراتوری شد و به این  ترتیب پراید با موتور ۱.۳ لیتری خود در سیکل ترکیبی ۶.۸ لیتر در هر صد کیلومتر سوخت نیاز داشت. مصرف سوخت پراید در سیکل شهری ۹.۶ لیتر و در سیکل جاده‌ای ۵.۶ لیتر در هر صد کیلومتر است.  درمورد پراید و کم‌مصرف بودنش البته چند نکته قابل ذکر است. اول اینکه این خودرو با توجه به وزن بدنه، حجم موتور، توان ۶۷ اسب بخار و گشتاور ۱۰۵ نیوتن‌متر، چندان هم کم‌مصرف نیست. درواقع یک موتور و سیستم سوخت‌رسانی بی‌نقص و بهینه با این شرایط سوخت کمتری نیز مصرف می‌کند. به‌خصوص اینکه پراید در سال‌های آخر تولید و جایگزینی سیستم انژکتوری ساخت داخل، مصرف بیشتری پیدا کرده بود و بعضا معادل ۸ لیتر در هر صد کیلومتر سیکل ترکیبی بنزین می‌سوزاند.

  • استاندارد آلایندگی: یورو ۲
  • وزن: ۸۹۰ کیلوگرم
  • ظرفیت باک: ۳۷ لیتر

سمند lx

سمند از دسته تولیدات داخلی است که با موتورها و مدل‌های متنوعی تولید شده است. نسخه LX این خودرو مجهز به موتور محبوب EF7 است. موتوری که ۱.۷ لیتر حجم دارد و با ۱۱۴ اسب بخار قدرت، ۱۵۵ نیوتن‌متر گشتاور، یک گیربکس ۵ سرعته دستی و بدنه‌ای سنگین، در هر صد کیلومتر سیکل ترکیبی ۷.۴ لیتر بنزین مصرف می‌کند. این مصرف سوخت برای سدان میان‌سایز نسبتا سنگین سمند مناسب و بهینه است. LX نسخه جدید سمند بود که با هذف بهینه سازی در سال ۸۳ توسط ایران خودرو روانه بازار شد و به نظر در این بخش به موفقیت خوبی نیز دست یافت. مصرف سوخت جاده‌ای این خودرو ۶ لیتر و مصرف سوخت شهری آن نیز ۱۱ لیتر در هر صد کیلومتر است. نکته مهم‌تر اینکه نسخه‌های اولیه سمند و نمونه‌های مجهز به موتور XU7 مصرفی بالاتر از ۱۰ لیتر در سیکل ترکیبی دارند. درواقع  نسخه‌های دیگر سمند (به‌غیر از LX) از پرمصرف‌ترینهای کلاس خود در بازار ایران هستند.

  • استاندارد آلایندگی: یورو ۴
  • وزن: ۱۲۴۰ کیلوگرم
  • ظرفیت باک: ۷۰ لیتر

پژو 206 تیپ 2

به‌طور کلی تمامی خودروهای مجهز به موتور TU5 خودروهای کم‌مصرفی هستند. حتی پژو پارس در نسخه‌های TU5 با کاهش مصرف چشم‌گیری مواجه شده است. اما از آنجا که TU5 برای ۲۰۶ خلق شده، عملکرد آن در این خودرو از هر لحاظ خوب و قابل قبول است. درواقع با TU5، پژو ۲۰۶ چالاک، تند و تیز و پرشتاب و البته کم‌مصرف است. پژو ۲۰۶ در تمام تیپ‌ها و نسخه‌ها، همواره یکی از کم‌مصرف‌ترین خودروهای بازار ایران بوده است و این خصوصیت از اصلی‌ترین مزایای آن محسوب می‌شود. به مجرد اینکه شخصی خودرویی داخلی، کم‌مصرف و مناسب می‌خواهد به او ۲۰۶ را پیشنهاد می‌دهند. اما اکنون می‌خواهیم از پژو ۲۰۶ تیپ ۲ بگوییم که از موتور TU3، موتور با ۱.۴ لیتر حجم و مصرفی کمتر از برادرش TU5 صحبت کنیم. TU3 را یک گیربکس ۵ سرعته دستی در پژو ۲۰۶ تیپ ۲ همراهی می‌کند. این موتور ۷۵ اسب بخار قدرت و ۱۱۵ نیوتن‌متر گشتاور دارد. مصرف سوخت آن در سیکل ترکیبی تنها ۶.۴ لیتر در هر صد کیلومتر است. مصرف سوخت این خودرو در سیکل شهری ۸.۹ لیتر و در سیکل جاده‌ای ۵ لیتر در هر صد کیلومتر است.

  • استاندارد آلایندگی: یورو ۳
  • وزن: ۱۰۲۵
  • ظرفیت باک: ۵۰ لیتر

تندر 90

رنو تندر ۹۰، از معدود خودروهای تولید داخل است که از هر لحاظ بهینه و مناسب به‌نظر می‌رسد. از چهره آن که عبور کنیم، با خودرویی خوش‌ساخت، کم‌استهلاک و خوش بازده مواجهیم. تقریبا تمامی بخش‌های عملکردی آن استانداردهای سطح معمول یک خودروی اقتصادی و میان رده را دارند. تندر ۹۰ را باید از نوادر بازار داخلی دانست. این خودرو با موتور ۱.۶ لیتری ۴ سیلندر ۱۶ سوپاپ تنفس طبیعی خود قادر به تولید ۱۱۰ اسب بخار قدرت و ۱۴۸ نیوتن‌متر گشتاور است. این خودرو در حال حاضر با دو نوع گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک و ۵ سرعته دستی در بازار موجود است. مصرف سوخت آن در سیکل شهری ۶.۸ لیتر در هر صد کیلومتر است. مصرف سوخت شهری این خودرو ۹ لیتر و مصرف سوخت جاده‌ای آن ۵.۶ لیتر در هر صد کیلومتر است. لازم به ذکر است که این مصرف مربوط به نسخه دستی تندر نود می‌شود و نسخه اتوماتیک آن مصرف سوخت ۸.۳ لیتری در هر صد کیلومتر سیکل ترکیبی را به نام خود ثبت کرده است. هرچند این مصرف نیز همچنان دربرابر برخی دیگر داخلی‌های هم‌کلاسش مانند پژو ۴۰۵ زیاد نیست.

  • استاندارد آلایندگی: یورو ۴
  • وزن: ۱۱۵۵ کیلوگرم
  • حجم باک: ۵۰ لیتر